پلئوروتوس جامور Pleurotus djamor
تاريخچة نامگذاري علمي:
ابتدا در سال 1750 Rumph’sاين قارچ را گونه اي از جنس “بولت”1 با نام Boletus Secundus arboreus معرفي كرد).
در سال 1821 Friesابتدا اين قارچ را در جنس آگاريكوس قرار داد (4) و بعد در سال 1838 آنرا در جنس لنينوس معرفي كرد (3).
در سال 1959 Boedijnضمن تأييد نام گونة djamorكه Friesمشخص كرده بود، اين گونه را در جنس پلئوروتوس قرار داد (4).
در سال 1981 Cornerپيشنهاد كرد شكلهاي صورتي به نام P. djamor . varroseusناميده شدند و گزارش كرد كه اسپورهاي اين گونه كرمي رنگند (3).
در سال 1993 Guzmanو همكارانش P. djamorرا مترادف با P. Flabellatusناميدند و توضيح دادند كه اسپورهاي آن سفيد، خاكستري و عسلي هستند (3).
همچنين در همين سال Hughesو Petersenچهار گونه از مجموعة پلئوروتوس جامور را مورد آزمايش تطبيق قرار دادند و معلوم شد اين چهار گونه با هم تطبيق دارند در حاليكه در مقايسه آزمايش تطبيق اين گونه با 10 گونه از پولموناريوس و 4 گونة استراتوس و 2 گونة كورنوكوپيا عدم تطبيق مشاهده گرديد (4).
در سال 1995 Petersenيك تطبيق داخل مجموعه اي بين گونه هاي همرنگ اين گونه گزارش كرد و در سال 1996 Nichollاين اطلاعات را تأييد نمود؛ و همين بررسي را با 35 گونة جمع آوري شده از نقاط مختلف جهان مثل مالزي، ژاپن، نيوزلند، آمريكاي مركزي و جنوب شرقي انجام داد كه نتيجه مثبت بود و تطبيق بين آنها مشاهده گرديد (4).
در سال 1997 Hilberنام P. eous (Berkeley)را براي اين گونه پيشنهاد كرد (4).
1-5-2- طبقه بندي:
اين قارچ داراي مترادفهاي تاكسونوميك زيادي است كه اين امر ميانگين تعداد زيادي از اين گونه ها در مناطق گرمسيري دنيا است كه عبارتند از: P.flabellatus ( Berk.andBr) Saccardo
P.ostreatus-roseus singer و P.salmoneo-stramieus كه همة آنها در گونه پيچيده P. djamorقرار مي گيرند. (12 و 3). از سويي در سال 1993 Guzmanوهمكارانش نيز اين گونه را مترادف با P.Flabellatusناميده اند.
نام هاي رايج اين قارچ كه اغلب بصورت تجارتي مطرح ميشوند. عبارتند از:
قارچ صدفي صورتي – قارچ صدفي سالمون – قارچ توت فرنگي – قارچ فلامينگو – تاكيدروهيراتيك1 (3) – قارچ صدفي صورتي رنگ ديگري به نام P.eousاست كه احتمال دارد با P.djamorهم گونه باشد؛ كه البته نياز به بررسيهاي بيشتري دارد و ممكن است هر دو گونه هاي مشابهي باشند (3 و 12). به هر حال اين گروه بزرگ از قارچهاي صورتي رنگ كمپلكس بزرگي از نژادهاي در حال تكامل سريع همگرايي يا واگرايي را نشان مي دهند.
در صورتيكه آنها بررسي شود، طبقه بندي اين گروهها دقيقتر انجام مي گيرد (3).
بافت و شكل كلاهك:
شكل عمرمي آن شبيه پلئوروتوس استراتوس است. ابتدا محدب است ولي تدريجاً از تحدب آن كاسته شده و در هنگام بلوغ كاملاً صاف مي گردد و لبه ها اندكي به بالا برمي گردد و حالت كنگره دار به خود مي گيرد
رنگ كلاهك:
كلاهك اغلب صورتي رنگ است ولي اين رنگ زودگذر است و در هنگام بلوغ اغلب كمرنگتر مي شود. مطالعات نشان داده است كه رنگ ميوه اغلب تحت تأثير رنگ اسپورها قرار مي گيرد و عموماً قارچهاي صورتي اسپور صورتي توليد مي كنند. قارچهاي سفيد حاصل از همان ريسه هاي صورتي، اسپورهاي سفيد تا رنگ بژ متمايل به خاكستري توليد مي كنند. Redheadدر سال 1993 اعلام كرد رنگيزه ها در سيتوپلاسم سلولهاي اسپور هستند؛ نه در قسمت پوسته اي آن. سرسنجاقيها Pinheadsيا متمايل به صورتي هستند و با بزرگ شدن روشنتر مي شوند اما اين تغيير رنگ صرفاً به بلوغ بستگي ندارد بلكه نژاد و ميزان نورگيري هم روي آن تأثير مي گذارند
قطر كلاهك:
قطر كلاهك متغير است ولي همانند قارچ پلئوروتوس استراتوس تقريباً 20-3 سانتيمتر ميباشد
شكل و اندازة ساقه:
بطوركلي ميوه هاي اين قارچ شبيه پلئوروتوس استراتوس است
فرم رويشي قارچ:
اغلب به حالت خوشه اي و چندتايي مي رويند
رنگ پره ها و شكل آنها:
تيغه ها ابتدا حالت صورتي داشته و در هنگام بلوغ به رنگ پژ متمايل به كرمي يا كرمي رنگ ديده مي شود. رنگ تيغه ها از سفيد تا خاكستري كمرنگ نيز ممكن است تغيير كند
فصل و محل رويش:
در اغلب آب و هواي گرمسيري دنيا مي رويد ولي از مناطق گرمسيري تا نيمه گرمسيري ديده مي شود. قارچهايي از اين گروه از تايلند، سنگاپور، ويتنام، سيلان، مالزي، برونئي شمالي، ژتپن، برزيل، مكزيك، كامبوج و گينه جديد جمع آوري شده اند. اغلب روي درختان نخل و كائوچو و ني مي رويند12).
- شكل ميكروسكوپي ميسليوم و اسپورها:
قارچ P.Flabellatusداراي ريسه هاي منوميتيك است؛ درصورتيكه ريسه هاي Stramineus و P.Salmoneoطبق نظريه Pelger1983 و Singer1986 دي ميتيك هستند. اما در سال 1981 در مقايسه اي كه Cornerو Singerو Pelgerانجام داده بودند، اعلام شده بود مترادفهاي P.Flabellatusو P.djamorهر دو داراي ريسه هاي دي ميتيك مي باشند. در سال 1993 Guzmanمتوجه شد ريسه هاي P.djamorوقتي جوان هستند منوميتيك مي باشند و بعد از بالغ شدن دي ميتيك مي شوند.
اندازة اسپورها 10-6 × 5-4 ميكرون است كه صاف و استوانه اي شكل مي باشند.
ميسليومها داراي قوس اتصال مي باشند. به صورت شعاعي رشد مي كنند. ابتدا سفيد هستند. داراي ريزومورفهاي طويل هستند كه از هم دور مي شوند و حالت پنبه اي به خود مي گيرند. در برخي از نژادهاي اين قارچ رنگ ريسه ها به صورتي متمايل مي گردد؛ بخصوص زمانيكه ريسه ها بالغ مي گردند. در اطراف محلي كه گره هاي اندامهاي باردهي تشكيل مي شوند، گره هاي صورتي رنگ اغلب به حالت كلنيهاي خوشه اي در امتداد محيط داخلي پتري ديش يا اطراف محل تلقيح تشكيل مي دهند. ميسليومها مادة متابوليكي شيري متمايل به خاكستري ترشح مي كنند كه در پائين ظروف بذر و كيسه هاي تلقيح شده ديده مي شوند.
در ارقام معطر، ابتدا ريسه هاي تازه بوي خوش تندي دارند ولي در صورت نگهداري طولاني مدت، بوي زننده و تند ماهي گنديده پيدا مي كنند. ولي به محض خشك شدن آنها، قارچها عطر مطبوع و خوشايندي پيدا مي كنند.
رنگ چاپ اسپوري:
رنگ اسپور كرمي، سفيد، خاكستري يا زرد عسلي روشن است. رنگ اسپور تابع رنگ ميوة قارچ است و با كمرنگ شدن رنگ قارچ در هنگام بلوغ، رنگ اسپورها نيز از صورتي به رنگهاي روشنتر تغيير مي يابند.
ساير خصوصيات:
داراي قدرت رويشي زياد و مقاومت در برابر درجة حرارت بالا است.
|