پلئوروتوس ارينجي Pleurotus eryngii
در سال 1815 Augustin – pyramus De candulleخصوصيات اولية اين قارچ را توصيف كرد.
در سال 1821 Friesخصوصياتي كه De Candolleوصف كرده بود را بار ديگر تأييد و براي معرفي اين قارچ به آن استناد كرد.
و در سال 1872 Queletخصوصيات اين گونه را به جنس پلوروتوس ربط داد.
طبقه بندي:
اين قارچ با Pleurotus fuscus (Batt) Bresمترادف است و در سال 1987 Bresinkyو همكارانش ارقام ديگري از يان قارچ را از نظر اكولوژي معرفي كردند. هرچند اين گونه ها از نظر ظاهري يكسان هستند ولي از نظر انتشار جغرافيايي و اكوتيپ ها كاملاً متمايزند
در سال 1995 Petersenگزارشي مبني بر عدم تطبيق بين گونه هايي از مجموعة پلئوروتوس جامور و پلئوروتوس ارينجي ارائه نموده است
بافت و شكل كلاهك:
اين قارچ بزرگترين كلاهك را در بين انواع قارچهاي صدفي دارد. عطر و مزة مطلوبي دارد و به شاه صدف معروف است. كلاهك اين قارچ ابتدا محدب بوده و تدريجاً بعد از بلوغ به شكل قيفي با حاشية خم خورده درمي آيد و در نهايت مسطح مي گردد (11 و 4 و 10). قارچهاي پرورش يافته عموماً از قارچهاي وحشي كه از طبيعت جمع مي شوند بزرگترند. بافت آن ضخيم، ترد و سفيد رنگ است
1-6-3-2- رنگ كلاهك:
ابتدا سفيد مات است و تدريجاً به قهوه اي )، قرمز، يا زرد متمايل به قرمز متمايل مي گردد.
قطر كلاهك:
قطر كلاهك 10-3 و گاهي 12-2 است.
شكل و اندازة ساقه:
اندازة ساقه 3-1 × 10-3 سانتيمتر(4و10)، مركزي (4) يا غيرمركزي و سفيد رنگ است.
فرم رويش:
اين قارچ خاكزي است. عموماً روي زمينهاي شني مي رويد و بر روي ريشه هاي دفن شده درختان سخت چوب رشد مي كند. همچنين به نظر مي آيد اين قارچ يك انگل اختياري براي گونه هايي از چتريان به نامهاي Eryngium Cumpestreو Heracleum در حال مردن باشد.
رنگ پره ها:
پره ها غيرموازي متمايل به خاكستري يا شيري بوده (10و11) و كاملاً متفاوت و كوچك هستند؛ و تا ابتداي ساقه پيش مي آيند.
فصل رويش:
فصل رويش آن بهار تا پاييز مي باشد.
- شكل ميكروسكوپي ميسليوم و اسپورها:
اسپورها باريك و تقريباً بيضي شكلند و اندازة آنها 5-4 × 14-10 ميكرون مي باشد ميسليومها داراي قوس اتصال و منوميتيك هستند. رنگ ميسليوم متمايل به سفيد است و ابتدا رشد شعاعي دارند. ابتدا رويش آنها ريز و مورفيك بوده و تدريجاً حالت ضخيم پنبه اي ميگيرند.
رنگ چاپ اسپوري:
عموماً به رنگ سفيد است
انتشار جغرافيايي:
اين قارچ در سراسر جنوب اروپا، شمال آفريقا، مركز آسيا، جنوب شوروي سابق و بخصوص در استان كهكيلويه و بويراحمد ايران مي رويد.
توضيحات بيشتر:
از اين قارچ رونژاد ديگري معرفي شد كه ذيلاً به اختصار به خصوصيات آن اشاره مي-گردد:
- Pleurotus eryngii var. ferulate:
كلاهك اين نژاد قهوه اي متمايل به خاكستري است و اندازة آن بزرگتر از حد معمول مي باشد و به 18-5 سانتيمتر مي رسد. در مناطق گرم مي رويد و طعم آن عالي است.
Pleurotus eryngii var. nerodensis:
سفيد رنگ است. قطر كلاهك آن 15-4 سانتيمتر مي باشد. در نقاط كوهستاني تا ارتفاع 2200 متري مي رويدو اغلب در مناطق آلپ ديده شده است. عطر و طعم آن عالي است.
.
|