قارچ شيتاكه :
قارچ لنتنيوس ادودس Lentinus edode قرنها است كه در چين پرورش داده ميشود واز جمله غذاهاي اصلي در آسيا به حساب مي آيد.
بر طبق﴿ Stamets1993 ) كشت شي تاكه به فردي به نام Wu Sang Kwuang كه متولد چين (1127-960 بعد از ميلاد )نسبت داده مي شود. بعد از جنگ جهاني دوم زماني كه ژاپني ها به تكنيك توليد بذر شي تاكه دست يافتند ، اين صنعت نيز در آنجا شكوفا شد . شي تاكه يك نام عمومي است ( اسم عام )كه از گروهي از چوبهاي با دوام اقتباس شده. گونه Pisania به نام درخت Shii در ژاپن معروف است و لغت take در زبان ژاپني يعني قارچ و نام شي تاكه دلالت بر قارچي دارد كه روي درخت نام برده مي رويد.
قارچ شيتاكه در آمريكا براي سالهاي زيادي ممنوع شد.چرا كه اين قارچها به نام قارچ پوساننده چوب معروف بودند وآنزمان اتصالات عرضي خط آهن از چوب ساخته ميشدند.
زمانيكه USDA ممنوعيت واردات بافتهاي شيتاكه در سال 1972برچيد، صنعت از بين رفت.در سال 1986 ميزان توليد در سراسر جهان 3841000تن بود كه اين ميزان به 393100 تن طي سالهاي 1991 تا 1986 و1989 افزايش يافت.
در مجموع توليد شيتاكه در US از 4/3 به 7/3 ميليون پوند افزايش يافت. در حاليكه ميزان كم توليد شيتاكه هدف كشورها بوده است ، كشت ميزان زياد موفقيت آميز طي دهه 1940 در ژاپن با توسعه تكنيكهاي جديد براي تلقيح شروع شد. شيتاكه به طور سنتي بر روي پايه هاي شكاف داده شده تلقيح يافته با اسپان و چيده شده در جنگلهاي هميشه سبز پرورش مي يافت . همراه با توليد بخش عمده اسپان اين قارچ مصرف غذايي داشت و به عنوان قارچ خوراكي ( قارچ سياه ) آسيايي شناخته شد. زيرا رنگش در زمان خشك شدن تيره مي شود.
|